Sen Giderlen Şiiri - Ziver Yelboğa

Sen Giderken

Sen giderken yaprak döküyordu yaşama sevincim ,
Kızıla boyanmıştı,dökülüp solan hatıralar,
Hüzün yağıyordu, kimsesiz bıraktığın bu sokaklara,
Buz kesiyor ruhum,alevler içinde yüreğim,
Sonu gelmez matemler miras kaldı bana,
Ömrüm ,koca bir yas günü şimdi,
Ağlamaklı gözlerle, hayal kırıklığı kucağımda
Hani bahar serpecektin sabahlarıma
Bende , geceleri yıldız toparlayacaktım gökyüzünden
Saçlarına taç yapacaktım yıldızlardan oysa,
Sevdaya adını fısıldayacaktım ,
Adının geçmediği her cümleye isyan edercesine ,
Sen giderken bir adı vardı buraların ,
Senin adını koymuştum ,
Adım adım yürüdüğümüz sokaklara
Yediğim lokmaya,parlayan her yıldıza
Hayat vardı sen giderken,
Işığı yok şimdi, ne bir adı ne bir tadı.