Değmemişti ellerimiz ellerimze, birbirimizden utanırken.
Yoksa yaşardık sıcaklığımızı sarılışımızla, bir kumsalda bir kursakta.
Sonsuz bir yaz olurdu akşamüstü yüreğimiz, yüreğimize...
Sen geceden ayrılırken, yıldızlar asılı kalırdı gökyüzün askısında.
Bir şiir gibiydi geceler sana, zorunda olmasan inmezdin yuvana.
Gözleri sevinirdi zamanın varlığımıza, bir sevişimizle, bir gelişimizle kucaklardık saatleri yanımızda.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta