Bir hüzün geçti can evinden ağlamak üzereyim
Tıpkı ayrılık gibi
Bir sıcaklık var odamda yakıyor bedenimi
Tıpkı ellerin gibi
Sarı bir yaprak düştü daldan asla yeşermeyecek
Giden günlerim gibi
Bir mavilik gözlerinde, sessiz ve donuk
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta