Sen geldin, ne kağıt vardı, ne kalem, ne de yazılmış bir şiir,
Ama bir anda titredi içimdeki mısra defteri,
Ne zaman, ne de mekan tanımayan bir ses belirdi.
Şiir, gözlerindeki ışıktan damlamaya başladı.
Kağıt ruhum oldu, kalem ise bakışların...
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta