Solgun nöbetlerde bekleyen her gönlün kırılganlığımıdır şu akan geceden?
Nice sevdalının beklediğimiydi sevdaya can istemekten!
Can diyordu gönül…
Sevda, aşk…
Hiç biri sabır kadar,
Hiç biri hasret kadar değerli değildi canda...
Ve sabır deyince,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta