Umudunun tükendiğini sanıyorsan yanılıyorsun
Bundan tam 48.958 saat evveline dönersek;
Kendine küsmüş bir adam vardı, tanıdığım
Düşmüş, ayağa kalkmamaya yemin eden…
Hayallerini gelecek üzerine değil de,
Geçmiş ile kuran, kimseyle konuşmayan
Hiç dışarı çıkamayan, ailesiyle bile görüşmeyen
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta