Sen Degilmiydin Şiiri - Özer Baba

Çocukluğundan beri hep bitmeyen bir feryat,
Diyorsun: "Herkes zalim, yıkılsın koca hayat!"
Dilinde keşkelerle geçip gidiyor ömrün,
Suçu dünyaya atıp kenara kaçan sen değilmiydin!

"Aldatıldım" diyorsun, "Beni hep hor gördüler,"
Önünde tuzak kurup, arkandan ördüler ağ.
Lakin o bataklığa, o karanlık yollara,
Kendi hür iradenle, bilerek koşan sen değilmiydin!

İsyan bayraklarını çekiyorsun semaya,
Hiç dönüp bakmıyorsun içindeki yaraya.
Hatayı başkasında arayıp durma boşa,
Kendi mahkemende hep kendini aklayan sen değilmiydin!

Sana taş atanların ellerini öptün sen,
Seni ezen ruhların gölgesinde sindin sen.
Sorarım şimdi sana, bu hayatın sahibi,
Kendi kıymetini hiç bilmeyip ezen sen değilmiydin!

O kötü insanlara bu imkanı sen verdin,
Katillerin altına kırmızı halı serdin.
Sınırı çizmediysen, kapıyı açık koyduysan,
Zalimleri başına musallat eden sen değilmiydin!

Kendini bir hiç saydın, değersizleştirdin hep,
"Kaderim böyle" dedin, uydurdun bin bir sebep.
Oysa ruhun kutsaldı, unuttun edep edep,
Kendi celladına o baltayı veren sen değilmiydin!

Başkalarına verdin Azrail görevini,
Geldiler, yıktılar bak o körpe gönül evini.
Onlar mı suçlu sence, yoksa sen mi uykuda?
Kendi can pazarında ucuza giden sen değilmiydin!

Sana vuran her eli adaletin mi sandın?
Yalan dolan sözlere nasıl böyle inandın?
"Beni hiç sevmediler" diye her gün ağlarsın,
Kendini sevmeyerek bu suçu işleyen sen değilmiydin!

Geçmişin arkasına saklanıp durma öyle,
Gerçek acıdır dostum, yüzleş ve doğru söyle!
Kul hakkı diyorsun ya, hani nerde adalet?
Kendi öz nefsinin hakkını yiyen sen değilmiydin!

Kurban rolü oynamak kolay gelir nefsine,
Hep dünya ters gidiyor, sen gitmedin tersine!
Aç artık gözlerini, bir bak hayat dersine,
Kendi zindanının kapısını kilitleyen sen değilmiydin!

Seni vuran o kamçı, senin kendi elindi,
Sustuğun o yalanlar, sırtındaki külfet temelindi.
"Beni terk ettiler" de, ağla dur şimdi böyle,
Terk edilme iznini o kalbe veren sen değilmiydin!

Aşağılık hissetmek hoşuna mı gidiyor?
Ruhun bu sefaletle beslenip can veriyor!
Seni hor görenlerin hepsi murada erdi,
Çünkü onlara bu hakkı, bu lütfu sunan sen değilmiydin!

Uyan ey gafil uyan, bu son ihtar, son uyarı!
Ağlamakla geri gelmez ömrün ilkbaharı.
Kır artık ayağındaki o görünmez prangayı,
Kendini aciz görüp, çamura belenen sen değilmiydin!

Suçlu arama dışta, dön bir de aynaya bak,
Hakikatin ışığı yüzüne çarpsın tokat!
Kaderi suçlamayı bırakıp da ayağa kalk,
Kendi kendinin katili, celladı olan sen değilmiydin!

Evet... Sensin... Sen....
Bütün bu yıkımın mimarı...
Yalnızca sensin...!
Söz Müzik ve Yorum Özer Baba..!