Sen Daha Doğmamıştın Şiiri - Ayşe Manav

Sen daha doğmamışken ufuklarımda,
Karanlık bir düş gibiydi umutlarım.
Gecenin sessizliğini bozan çığlıklardı mavilerim
Fırtınalı gecede,
Kıyılara vuran dalgaydı denizlerim.

Sen daha doğmamışken yüreğimde,
Can çekişen sözcüklerim vardı dilimde,
Mevsimlerden hep hazandı kelimelerimde.
Söylenmemiş sözler vardı yüreğimde,
Maviden kızıla çalardı sensiz ufuklarım.

Sen daha doğmamışken gönlümde,
Ayaza vurmuştu duygularım,
Tenimde buz zerrecikleri,
Yürek sızlamaları vardı tam ortasında göğsümün
Sonsuz umutlarda düşlerim vardı,
Ve hayallerin vardı en mavisinden.

Sen daha doğmamışken yüreğimde,
Belirsiz yüzler gülümserdi sigara dumanımda,
Adı konmamış düşler sarılırdı yalnızlığıma
Ve şafağı kızıl doğardı mavi gönlümün
Sen daha doğmamıştın,
Mavi ufuklarımda.