.Sen bir yanda soluk, ben bir yanda ses,
Düetimiz yarım, daraldı nefes.
Yalnızlık şarkısı çalar her gece,
Aşk bir kördüğümdür, biter hece hece.
Göz göze bakarken sustu kelâmım,
Yitik bir bestedir artık selamım.
Senin sustuğun yer benim duruşum,
Aşk, iki yüreğin hırçın vuruşu.
Bir nota eksikse tamamlanmaz saz,
Kaderin elinde bizler birer haz.
Söyle, bu düet mi, yoksa bir veda?
Aşkımız savrulur, kalır elveda.
Ayrı telden çalar gönül sazımız,
Sönmüş ateşimiz, bitmiş yazımız.
Bir düetlik ömür sessizce biter,
Gidenin ardından bir hüzün yeter.
Gönül sahnesinde başrolü paylaştık,
Aynı şarkı içinde yadellere yaklaştık.
Senin sustuğun yerde sesim ağladı,
Bir düetlik aşkı hicranla bağladı.
Bir veda bestesi artık yankılanan,
Ne düet kaldı geride ne bir an.
Bizden yana kalan o yarım türkü,
Aşkı veda ile yakan bir ezgi.
Sahne boşaldı bak, ışıklar söndü,
Bir düetlik aşk bitti, hüzne büründü.
Ne veda cümlesi ne son söz istedim,
Sustu kendi içimde o büyük derdim.
Yolumuz ayrılıyor, başka menzile,
Aşk bir ateşmiş, yaktı geldi bu dile.
Tamam artık bu şarkı, bitti düetimiz,
Toprağa karıştı bak, soğuk nefesimiz.
Kayıt Tarihi : 28.04.2026 02:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!