Yine bir gece yarısı uykumun bölünmesiyle kalkıyorum yatağımdan. Ve sonbaharda sana verdiğim güller geliyor aklıma, bildiğim tek şey mutlu bir şekilde bir kitap arasında kurumaya yüz tutmuş olmalarıydı…
Şimdi o güller nerede diye sormayacağım sana. Ben onları sana sevgi dolu diye verdim, aşk dolu diye bir kitap arasında kuruyacaktı ve yıllar sonra ellerimiz birleştiğinde hatırlayıp konuşacaktık sana o gülleri verdiğim günleri….
Ama şimdi yoksun, ve gece yarısı böyle olur, olmaz şeyler geliyor aklıma ve bir kere daha düşünüyorum… seninle gecen o mutlu ve sevgi dolu günleri..
Soruyorum sana..! gerçekten sevgi dolumuydu o günler..?
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta