Elim varmıyor şimdilerde seni yazmaya.
Zamansız bir kalem sözüyüm, anlatmaya.
Beni anlasan da bir anlamasan da...
Umarsızca sözleri sen bilirsin yazmayı.
Kağıt, kaleme küskün bugünlerde.
Fincan, kahveye dost bu demlerde.
Masamda, kırık bir kalem bu mevsimlerde.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta