Kalbimle ruhum arasında sıkışıp kaldım,
Acılarla, sanrılarla örülü dünyamda dağıldım.
Gel… çek çıkar beni bu karanlık lanetten,
Her köşede seni arıyorum, neredesin gerçekten?
Nice savaşlardan çıktım, adını fısıldayarak,
Bir umut “gelirsin” dedim, içime inanarak.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta