Derviş çıkar çile odasından huşu içinde
Yüreğinde bilinmişliği bilinmezliğin
Aşka gelir semah döner
Ben açarım perdelerini ruhumun
Rüzgarina teslim ederim benliğimi
Bilinçsizce oradan oraya savrulurum
Uçuşurum kelimelerin arasında
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
