Ne zaman kendimi sustursam,senin sesin başlıyor içeride.
Sanki kalbimin bir köşesine bir sandalye çekmişsin,
gitmiyorsun.
Ben kovmuyorum belki, ama sen de kalkmıyorsun.
Unutmak için ne kadar yol yürüdüysem,
her adımın altından sen çıktın.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta