Sen,
Siyahında gecenin, yastığıma düşen mavi,
Derinliğinde yalnızlığın, söylediğim türkü,
Çıkmaz sokaklarda tenimi okşayan rüzgar,
Islanan saçlarımdan süzülen damla!
Sen,
Bir mucizenin hüzünlü güzeli,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta