Şimdi Sen, eski defterlerde kalmış şiirler gibisin...
Ne atılmışsın..
Ne silinmişsin..
Ne de bitmişsin...
Şimdi sen, köhne bir sokaka terkettiğim çocukluğum gibisin..
Bir varmışsın, bir yokmuşsun...
Ne azmışsın,Ne çokmuşsun..
Ama hep çocukmuşsun..
Şimdi sen, gitmek isteyipte gidemediğim.. hayal etmekten de vazgeçemediğim şehirler gibisin..
Ne yıkılmışsın..
Ne yakılmışsın..
Ama hep hayal edilmişsin...
Ve şimdi sen
eskimiş,kırık dökük,cızırtılı, bir radyoda çalan içli türküler gibisin...
anlaşılmıyorsun...Anlatılmıyorsun... Ama
Hâlâ can yakıyorsun....
Kayıt Tarihi : 29.05.2026 23:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!