Sen; hiçbir zaman adını koyamayacağım şiirimin mısralarısın.
Kalemimi batırdığım zaman anılarıma, dinmeyen özlemim ve durmayan gözyaşımsın.
Sen; yüreğimi gülümseten.
Sen; hayatımın coşkusu.
Ve hiç tutunamayacağım.
Yüzüne bakıp gülemeyeceğim.
Ellerinden tutup, sarılıp koklayamayacağımsın.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta