Işıklarını söndürdüm tüm şehrin birer birer.
Şu an bir tek sen aydınlıksın.
Hani konuşan hayalleri olur ya insanın.
Sadece sen masallarda yaşayan yanımsın.
Nice zamanlar aşılır da,
Hatırda kalan tek bir tebessümdür ya hayat.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta