Bundan üç yıl, üç gece öncesiydi.
Bilinmeyen bir şehrin,
Bilinmeyen bir semtinde,
Bilinmeyen bir hikaye anlatılırdı;
Sormayın, hatırlamam.
Rüzgar cephe alırdı o zamanlar.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta