Sen hırçın dalgaların çıkardığı beyaz köpük,
Sen ıssız ormanların insanın yüreğine işleyen canlı rengi,
Sen kavruk rüzgarların bir yaprağın tenine saklı sesi,
Sen anlamsız karmaşaların hür doğrusu,
Sen yalnızlığın içindeki manidar öz ve yaradılıştaki yüce sır,
Sen vahim gecelerin içindeki beyaz ışık,
Sen efsunlu geceleri bozguna uğratan güç,
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta