Sen,
Ayrılıkların kadını oldun
Ben sabahsız gecelerin dilencisi
Kimsenin yokluğu acıtmadı canını
Kimse yürek sancın olamadı
Sen sevmeyi mevsimlerden öğrendin
Bıttım kavuran çarşılarda aradın
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta