Karanlığın içinde mum ışğım!
Kırda papatya,dağda kır çiçeğim
Yağan yağmurda şemsiyem
Fırtına,da sığınağımsın.
Kimsin nerdesin bilmiyorum
Gelirsen aydınlatır ışığın
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




kimsin neredesın demışın son dızelerınde
insan bazen yakınındakını uzağında arar, ya bulur ya bulamaz. an gelır susar cığlıklar etrafında ve sen yanlız degılsındır yıne aslında.
bır gölge gıbi seni takip eder ve tam koparken hayattan tutuverır ellerını sıkıca.
arama onu uzaklarda arama onu dızelerde arama onu dagda kırda bayırda.
o sana okadar yakın ki GÖLGEN KADAR yakınında.... hadı dön bak bi arkana...
sevgıler zenbilci bunlar ışık olur umarım o aradığın ınsanı bulmana....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta