Hani nerde istanbulun çaresiz, efkarlı sitemli insanları
Ortalığı karanlıklar kaplamış ve sesiz bir uğultu var
gecenin içinde
Rüzgar saçlarıma vurmuş
Deniz dalga dalga esintide
Ya ağaçlar, onlarda hasret kalmış
insan yüzü görmeye
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




istanbulu hiç görmedim fakat şiirinizle sokakları ve insanları hakkında az cok fikir edindim...şiiriniz cok güzel gercekten ama -affınıza sıgınarak- iyi bir uyak örgüsüyle şiiriniz daha akıcı olabilirdi diye düşünüyorum...saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta