Semih Berat SERT (d. 9 Ocak 2005; Terme, Samsun), Türk asker, vaiz, şair ve yazar. Kadim medeniyetimizin "kılıç ve kalem ehli" (seyfiyye ve ilmiyye) olma geleneğini muasır çağda şahsiyetinde cemetmiş; askerî intizam ile manevi derinliği birleştiren müstesna bir şahsiyettir. Eserlerinde Klasik Osmanlı Türk edebiyatının bediî zenginliği ile tasavvufi neşveyi ustalıkla mezceden, manevi derinliğe sahip lirik ve irfanî manzumeleriyle tanınmaktadır. Kadim şiir geleneğimizin lügatini ve ilahî aşk mefhumunu ahenkle mısralarına nakşetmiştir.
9 Ocak 2005 tarihinde Samsun'un Terme ilçesinde tevellüt etmiştir. Erken yaşlardan itibaren kalbinde neşvünema bulan vatan, millet ve ümmet muhabbeti, onu bilhassa Türk-İslam coğrafyasının mazlum ve kadim beldelerine yöneltmiştir. Bu minvalde, ata yurdu Doğu Türkistan'a duyduğu sarsılmaz sevgi ve derin tahassür, onun hem edebi hem de ilmi hayatının merkezine yerleşmiştir. Gök Bayrak'ın gölgesindeki o mukaddes topraklara olan iştiyakını mısralarına nakşeden şair; Doğu Türkistan'ın hürriyet davasını, dirlik mücadelesini ve maruz kaldığı elemleri terennüm eden lirik ve hamasi şiirler kaleme almıştır.
Kalemini yalnızca bir şair edasıyla değil, aynı zamanda bir mütefekkir ve araştırmacı titizliğiyle kullanan Semih Berat Sert, Doğu Türkistan'ın tarihi, sosyolojisi ve dini yapısı üzerine kapsamlı akademik çalışmalar yürütmektedir. Bilhassa 20. yüzyılın ilk yarısında teşekkül eden tarihi "Doğu Türkistan İslâm Devleti" (Doğu Türkistan İslâm Cumhuriyeti) dönemi üzerine yaptığı derinlemesine ilmî tetkikler, tarihi vesikaların incelenmesi ve bu dönemin fikrî temelleri üzerine ortaya koyduğu tasnifler, onun bu sahaya olan vukufiyetini gözler önüne sermektedir. Kadim Türkistan coğrafyasının İslami kimliği, bağımsızlık mefkûresi ve esaret altındaki feryadı, yazarın ilmi müktesebatında ve edebi şahsiyetinde sönmeyen bir meşale gibi yanmaya devam etmektedir.
Şairin edebi üslubu; aruzî tınıları andıran iç ahengi, lügavî zenginliği ve ihtiva ettiği bâtınî manalarla dikkat çeker. Yazarın manevi yolculuğunu ve takva arayışını resmeden en mühim eserlerinden biri, kendi adını taşıyan yayınevinden neşredilen Beraat-ı Gül-i Ab-ı Ak-Taluy isimli manzum eseridir.
Hakikati arayan bir kalbin sükûnet, zikir ve marifetullah deryasındaki seyrüseyferini anlatan ve şairin edebi şahsiyetinin bir hülasası mesabesinde olan bu eserin tam metni şu şekildedir:
Beraat-ı Gül-i Ab-ı Ak-Taluy
Deryâ-yı nâpîdâda metânetle nereye cevlân ederidin?
Ab-ı Kevser'e varsan şevk beraatıyla ne içeridin?
Sükûnetle zirve-i bâlâdan güllerle nereye gideridin?
Nurlu nimetler içinde musaffâ sefere revan mı boluridin?
Huzurlu kalple ilm-i hikmet içinde mi karar eyleridin?
Vidâ-ı canda nefes-i pâk imanla piyadeyi ceylan ederidin?
Dâr-ı dünyada mebzul uzun ömür mü bekleridin?
Gözlerle doğruyu görüp kadem-i huzura keçermüdin?
Salihlerden miydi kalbin her sayedar nefes-i hasrette?
İhlasla irşadla ayrılasın dünyâ-yı fânîden nefes-i âhire.
Arığ Takva ile hicret edesin her latîf nefes-i seherde,
Kalbin amel-i salihle meşhun olsun her pâk nefes-i zikirde.
Kur'an-ı Azîmüşşân'ı sırat-ı müstakimle okursan şefaat eder dostuna mahşerde.
Ehl-i vukufla kalbinden akar mı o hoşgüvar nazif pınar seher vaktinde?
Tınç gönlün Erenlerden olsun deryâlarda ibtisâmla seyrân ederken!
Tevbe-i Nasûh eden kalp parlar her lâhza selam verir asi olmayan kullara!
SEMİH BERAT SERT
Eserleri
Beraat-ı Gül-i Âb-ı Ak-Taluy
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!