Bir gece yarısı sonu
Sabah Ezanı okunurken
,
MİSTİK BİR DÜŞE DÜŞTÜM UYUDUM..
VE BİR SEMA YA DÖNDÜ BAŞIM..
REBAP SESİ NEY SESİNE RAM OLDU..
UTANDIM YAZDIĞIM
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ziyaretinizle tanıdım kaleminizi ve teşekkür ederim buna sebep olduğunuz için...
Çok güzel bir anlatım..
Saygımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta