Ne yapmasını bılmeyen çöllerde susamış su arıyan ben
Yeşillikler arasında siyahlara bürünmüş sen
Yazın ortasında üşüyen yüzünde hüzün olan bırısı ben
Kalemı degerlı kılan kâğıda esır eden benı sen
İstasyonda trenden inip yanıma gelmenı, ellerımın belını kavrayıp içime çekmeyı bekleyen ben
Balonlar gıbı rengarenk gözleriyle bakan sen
Kalbim bir yangın yeri rabbim
Beni sensiz koyma bu yollarda
Senden ayrılırsam,
Çürümüş ete dönüşür bedenim
Savrulur giderim sarmaşık yapraklarında
Rabbim derdim sensen bir derdim olur
Yerini kimse dolduramaz gözlerimde
Yapraklar her döküldügünde,
Göz yaşlarım döküldü yanaklarımdan.
Her su akıp gittiginde sen akıp gittin içimden
Her yeşillige baktıgımda gözlerin geldi aklıma
İçime döktüm senin bakışlarını
sorular sordular bana
mezarımı kazdılar
nasıl sığdım ben bunun içine
bir defter göründü elimde
ne namazı sığdırmıs ne sevabımı
ne kadar günah işlemiş burda
Olmadık yere dert ediniyoruz
Hayat hep sıkıcı ve mutluluk ise bizden hep uzak ..
Çünkü çok şey istiyoruz
Olmazsa olmazlarımız var bizlerin
Hep gözümüz bir üstte
Sahip oldukça daha çoğunu istiyoruz
senden hiçbir şey istemem
buna hakkım yok biliyorum.
sene de birgün rüzgar kulagına ismimi fısıldasın yeter
Senin için melekler ağlıyormuş intizar
Renklerin griye dönmüş isyandan
Bedenin geçmişin vuslatında
Tarihin de ne depremler yıkılmış,
Kırık dökük kalmış kalbin
Ne ummanda yüzmüş o beden
Sanma ki yürüdüğün yol sonsuz
Gözlerin geleceği dönük yaşarken
Anı kaybettin huzuru kaçırdın
Güzel temiz hayat ararken çamura battın
Aslında nasılsan öyle buldun
Yaşamak istediğin gibiydi hayat
-
Perihan Pehlivan
Tüm Yorumlarmerhaba, sizi** leylaklar ve güller altında** şiir grubuna davetlisiniz.