Semanın Aynası Şiiri - Mehmet Tevfik Eltas

Semanın aynasında yıldızlardan bir gece
Alev alev yanıyor ismin bende, hece hece
Hangi suyla söner ki kalbimdeki bilmece
Kader ıssız, yollar ıssız, çözülmeyen imece

Kafesine hapsolan mavi gözlü küçük dev
Dalgalar batırmasın, ummanında yüzen ev
Ayağında prangaya dönmüş fısıltı: “Beni sev”
Dik bir yokuş bekler şimdi, yürütmeyen koca şev

Zamanın sırtındadır renk değiştiren elbise
Kime niyet, kime kısmet; payına düşen hisse
Bir mahkeme kurulur vicdanında her celse
Adalet dağıtıyor yük taşıyan bu cemse

Yalnızların yazgısı sükut kalmak mı dili lal
Huzurunda konuşmak mı, batmasın bu iclal
Reklamsız sevginle parlıyor bak işte Zühal
Aşkın kuyusundan durma bana, mim al