Medâyin'de bir ateş yanardı, söndü Hak'la,
Selmân'ın gönlüne düştü sırlı tohum, toprakla.
Ateşperest iken, Hak demirci dövdü canını,
Muhammed nârına, Ali mihmanına sundu yolunu.
Köle beden, Sultân-ı Îrfan oldu bir demde,
Ehl-i Beyt'in sırrı, onda gizli bir yemde.
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta