Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Sonra bir gün geliyor ve sen özlüyorsu ama öyle böyle değil kopekler gibi deliler gibi özlüyorsun ama biliyorsun onun birdaha gelmeyeceğini elini yeniden tutamayacağini sonra bir zaman geçiyor aradan ve sen alışıyorsun ama adı aklından geçtiğinde kalbin sıkışıyor ellerin titriyor gözlerin doluyor ama elinden bişey gelmiyor hiçbirşey yapamıyorsun çünkü alışman gerektiğini herkezden iyi sen biliyorsun. Biliyorsun ama yinede canın ölesiye acıyor çünkü sevmişsin..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!