İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Sonra bir gün geliyor ve sen özlüyorsu ama öyle böyle değil kopekler gibi deliler gibi özlüyorsun ama biliyorsun onun birdaha gelmeyeceğini elini yeniden tutamayacağini sonra bir zaman geçiyor aradan ve sen alışıyorsun ama adı aklından geçtiğinde kalbin sıkışıyor ellerin titriyor gözlerin doluyor ama elinden bişey gelmiyor hiçbirşey yapamıyorsun çünkü alışman gerektiğini herkezden iyi sen biliyorsun. Biliyorsun ama yinede canın ölesiye acıyor çünkü sevmişsin..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!