Volkan idim hiç sönmeyen,
Küle döndürdüler beni.
Çiğnendikçe hep büyüyen,
Güle döndürdüler beni.
Sensiz şu alem dar bana,
Uzat ellerin ver bana,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Sevgili şair dostum yine çok güzel bir şiirle gönlümüzdeki yerinizi daha da yücelttiniz. Daha nicelerine diyor sevgi ve saygılar sunuyorum
Gül,yel,kul,çöl,tel,sel...
Düşününce her hece bir başlangıcın sonu, kısaca hayat diyebilirim...
Kaleminize sağlık saygılar...
Kaleminize, yüreğinize sağlık sayın Zeki Uysal ...
En sonunda isyana zorluyorlar değil mi...
Kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 33 tane yorum bulunmakta