Selçuk Yılmaz Şiirleri - Şair Selçuk Yılmaz

Deniz gülen gözlerinde biterdi,
Gün olur gemilerin sirenleri
Boğazın her iki yakasında yankılanırdı,
Bir balıkçı teknesi gezinir dururdu hep oracıkta
Gün batımında, şafak sökerken
Yanı başında venüsün o seher kokan

Körfezde esen rüzgarın kıpırtısı
Gün batımı kızıllığında bir martı çığlığı
Ve bahtımın yalnızlığında
açan bir sevda çiçeği,
Umudun başladığı o apansız sevdaya
O sevdaya dair söylenecek

Salına salına giden bir vapurun
Sevdalısı martılar gibiyiz,
Ardı sıra uçuşur daireler çizeriz,
Bazen denizin yosun kokusu,
Bazen nemli rüzgarı ile kavuşuruz,
Gün olur yaşarız hayalleri

Önce Nergis ler çıkar
Sonra Kayısı çiçeği,
Ardından sümbüller,
Derken nisanda mimozalar,
Nazire yaparcasına
Geliverir akasyalar,

Nerdesin ey kar perisi
Kardelen misali gel yine,
Zemheride apaydınlık
Kardelen misali gel yine
Erkenden erkenden,
Bahar gelmeden

Mona Lisa bakışlarınla sen
Kınalı bir yapıncak,
Savur sarı saçların savur,
Haydi durma savur,
Geçmişin yitik özlemini
Savur şu deli gönlünde,

Ne bekliyorsun hala
Seni yaşama bağlayan ipler
Koptu kopacak haydi,
İşte köprü, işte jilet
En kolayı ilaçlar
Çok tatlıydı canın;

Uyu güzelim haydi uyu
Koy o güzel başını dizlerime,
Uyu canım haydi uyu;
Belki rüyanda görürsün beni,
Ak saçlı bir ihtiyar yol gösterir sana,
Selvilerle dolu bir yolda buselerin

Var mı artıran?
Yaşamın güzelliğine fiyat koyan,
Ölümsüzlüğe erişebilen,
Var mı?
Var mı insan olabilen
İnsanca yaşamı kurabilme

Bir ses geliyor uzaklardan çığlık çığlığa
Haykırıyorum boşluğa avazım çıktığınca
Yeni bir düş , hayat mı başlıyor,
Yeryüzünde alabildiğine yaşam sürüyor.
x x
Değişmez yasa evrenin her köşesinde