içine girince su gibi damla damla
yaşıyoruz bak bütünde bir çoğuz aslında
yüzüne düşünce ben avare kalıp
dalıyoruz bak seninle dipsiz çukura birden
dünkü yağmur bugün göl oluyor bitiyoruz
düştüysen göğün gözünden
serilmiş enin boyun toprağa
ayağa kaldırma tutup o eli
bil ki bu varlık senin
zeynep kadın ( Zeynep Şenpınar sen ölmedin insanlık ölüyor...!)
bir bakmışsın gün geçmiş bir mızrağı
atıyorum hızla kendimi dışarı kabuğumdan
yürüyorum hızlı adımlarla bulmak için kendimi
geçiyorum köyümün evlerini servimin dallarını
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!