Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Benim gönlüm yâr yüzünden
Yaralıdır berelidir.
Ayaklarım yeryüzünde,
Kafam, bilmem, nerelidir...
.....................................................
Hayır!
O zaman değil.
Birinin, “Tıp fakültesinden her şey çıkar, arada sırada doktor da çıkar” dediğini duyduğum zaman koptu her şey.
Ney üfledim, saz çaldım, şiir yazdım, tabanca attım, bilgisayar programcısı oldum ve bulduğum her şeyi tamir ettim.
Fakat yüzmeyi öğrenemedim.
Kahvelerde ...
