Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Benim gönlüm yâr yüzünden
Yaralıdır berelidir.
Ayaklarım yeryüzünde,
Kafam, bilmem, nerelidir...
.....................................................
Hayır!
O zaman değil.
Birinin, “Tıp fakültesinden her şey çıkar, arada sırada doktor da çıkar” dediğini duyduğum zaman koptu her şey.
Ney üfledim, saz çaldım, şiir yazdım, tabanca attım, bilgisayar programcısı oldum ve bulduğum her şeyi tamir ettim.
Fakat yüzmeyi öğrenemedim.
Kahvelerde ...
