Mısırlı Lokman Hekimle anlamasa da lafa daldık
insan insandır dağda bayırda köyde kasabada kentte hatta bir göletin kıyısında bile başını kaldırıp ğöğe baktığında insan insandır işte eceliyle öldüğünde kazaya kurban gittiğinde..
anlamasa da madem hekim olacaksın
sen dedim kutsalsın
yani dedim parmaklarında neşter olacak
çevrende hemşireler tüpler ışıltılı çelikler
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta