Şekle Takılırsan Şiiri - Fevzi Şahingöz

Şekle takılırsan, yolların uzar
Mana iklimine, girmen gerekir
Nefis denen düşman, her köşe yazar
Kibri yüreğinden, atman gerekir

Gönül sarayında, sevgi yanarsa
Zulmetin gölgesi, artık sönerse
Ruhun özü gerçek, aşka dönerse
Kötülüğü kalpten, silmen gerekir

Dilinden dökülen, zikir olsa da
Zihnine her daim, fikir dolsa da
Gül bahçen sararıp, bir gün solsa da
Sabır hırkasını, giymen gerekir.

Paylaşmak hayatın, asıl tadıdır
Cömertlik insanın, güzel adıdır
Mazlumun isyanı, Hak feryadıdır
Yaralı kalplere, değmen gerekir.

Dünya bir gölgedir, geçer gidersin
Ne ekersen onu, bir gün biçersin
Ecel şerbetini, elbet içersin
Göklerin katına, ermen gerekir.

Hakka giden yollar, inceden ince
Yükün hafifler mi, aşka erince?
O büyük mahşere, vakit gelince
Rıza makamına, varman gerekir.

Hakiki ibadet, kalbinden başlar
Merhamet yok ise, boştur bu işler
Sevgiyle erirse, o katı taşlar
Edep deryasına, dalman gerekir