Hava soğuk, tütüyor fincanda kahvem,
Yarim istese kahvemden bir damla vermem.
Kan gibi kaynamış kahvemden bir yudum aldım,
Fincandan arabamla rüyalara daldım.
Usanıyorum bu kurşunsuz yaralardan,
El uzatanım olsun, sedasız atalardan.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta