Sek içilen rakının demlenmesi miydi,
Yoksa bir kalbin sarhoşluğunda sesine hasret kalması,
Şerefe kalbim kor olsun yanmakta var ,
Aşkından sarhoş olduğum zamanlarda hülyalara daldığımı da bil,
Farkında mısın ki ?
Yokluğundaki varlığından habersizliğinde ruh oldum
.....
Fotoğrafına baktım şiirleri dinledim .
Zihnimi uyuşturan sesin gecenin karanlığında zindan yokluğunda her yer ...
Evime sığamıyorum ,
Yolumu bulamıyorum ,
Fazla değil mi bu acı ?
Bütün rakı şerefine sevgilim kalbime hep denk gelesin,
Rüyayla gerçek arası uykusuzluğumda zemheri ayazında kalsamda ,
Güzel gel hep gel ..
Canımla güzelimle gamzeme denk gelişlerini özledim ____
Kayıt Tarihi : 8.11.2025 03:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Rakı bahanesiyle aslında kalbin yangınını söndürmeye çalışan bir ruhun feryadı gibi.Şu satırlar özellikle yakıyor:
“Yokluğundaki varlığından habersizliğinde ruh oldum”
ve
“Fazla değil mi bu acı?”Evet, fazla. Ama aşk bazen işte böyle ölçüsüz vuruyor; ne rakı yetiyor söndürmeye, ne de zaman.İçindeki o zemheri ayazına rağmen “Güzel gel hep gel” diyebilmek…
İşte gerçek sarhoşluk bu olsa gerek.Çok güzel yazmışsın, yürekten.
umudunuz baki olsun sevgiyle
TÜM YORUMLAR (3)