Sek 3 Şiiri - Zehra Ağca

Yazdığım şiirlerden utanıyorum
Her biri biraz sen barındırıyor
Sen içinde zerre ben barındırmazken
Kağıtlar adını haykırıyor

Küfrediyorum mısralara -ve pek tabii sana
Monologlar dar geliyor kayboluyorum metaforlarda
Şimdi sıtmadan kıvranan küçük bir hayvan sevda
Bildiğin gibi değilim yalnız senleyken leyla

Artık yoksun değil mi..ne ala!
Seni sevdiğim dil de fransızca
Anlamazsın o küçük aptal kafanla
Derinlerimde yitersin sığ ruhunla

Nasıl yaşar insan onuru olmadan?
Aşk onursuz değil midir çoğu zaman?
Öyleyse al bu hantallığı omuzlarımdan
Rus romanındaki şaraptan kalan