Geçip giden rüzgarı susturdum da şehrin şiirini asla!
Güneşi batırdım içimde , güneşten önce doğan ışığı asla!
Gün batmıyor ki güneş batınca yeni güne ışık doğuyor.
Ne zaman doğduğunu hatırlamıyor insan da doğmuş olduğunu hep hatırlıyor ölümüne!
Ölümün beden olduğunu görüyor insan da ,yaşamın ruhta olduğunu hissetmiyor!
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta