Geçip giden rüzgarı susturdum da şehrin şiirini asla!
Güneşi batırdım içimde , güneşten önce doğan ışığı asla!
Gün batmıyor ki güneş batınca yeni güne ışık doğuyor.
Ne zaman doğduğunu hatırlamıyor insan da doğmuş olduğunu hep hatırlıyor ölümüne!
Ölümün beden olduğunu görüyor insan da ,yaşamın ruhta olduğunu hissetmiyor!
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta