Vapurlar akşam telaşını taşıyorlar, mağrur ve hüzünlü,
İnsanlar da yarına dair ümitlerini, yorgun ve inançlı,
Bense bir garip Orhan Veliyim, boğaz içinde,
Fatihlerin, Kanunilerin ve dahi hak geçmesin diye,
Çocuk ve deli padişahların, valide sultanların gün batımını izledikleri,
aynı ufka bakıyorum Saray burnundan,
Güneş hep aynı batıyor, biliyorum,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta