İsmail'in teslim olduğu bu yer,
Devrin karanlığına Güneşin doğduğu ilk yer.
Bu çölün ortasında açan çiçekler,
Yeryüzüne dağıldılar birer birer.
İnanç uğruna çekirgenin de aş olduğu bu yer,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta