Bazen gitmek istersin kendinden..
Bu koca şehirden ve onun nemli gölgesinden..
Sıyrılmak istersin, gürültüsünden ve puslu ikliminden,
Bir başka diyara göçmek geçer içinden,
Sırtında bir ömürlük hayal ve ayaklarında kilitli bir çift prangayla..
Lakin yorulursun..
Yürürsün lakin Yenikapı'da durulursun..
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta