Şehr-i aşk Şiiri - Yasemin Tanık

Günün ilk ışığıyla Kız Kulesine selam verdim.
Kolumdan tuttu şehrin eli, en puslu havam gitti
İnsanın suskunluğu sessizliği değildi halbuki
Kapattım bir müddet gözlerimi haykırarak "sana aşığım" dedim.

Dar sokaklarından yürüdüm Sultanahmet'in, mazinin eteklerinden tüm anılar bahar yağmurları gibi geldi geçti.
Gözlerime çizildi zamanın tüm kareleri
Hangi ifadenin silüetlerinde; taş, bayır, dağ olmuştum aynı yerlerde?
Cok kanatlarımı çırptım da uçamamıstım işte bak göklerde,

Savruldum Emirgan'a selam verdi tüm laleler bir anda,
Parantez içine aldım sevinçlerimi, bu rengimin muhafızı olamadım çok belli,
Gölgemle bedenimin savaşına girdim sonrasında,
Karanlığın kalbine okları saplayan şehrin sevgisi, ah orkestrası çalıyor bak nabzımda,
Anlatılamaz bendeki, çünkü sevgisi çok heceli...