On üç Ekim doksan dört, zaman kurşun kestiği an,
Tunceli Uzunyayla’da pusuydu kurulan plan,
Dağlar sustu, gök karardı, yer titredi bir an,
Bir yiğit düştü toprağa, ayağa kalktı vatan.
Namert kurşun arar hedef, mert alnını siper eder,
Ölüm gelir, şehit güler; korku kalleşe yeter,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta