Anlaşılmak mıydı mesele,
yoksa bir kalpte yer bulduğunu hissetmek mi?
Anlaşılmadığın şehirlerden geçtin,
kendinden geçtin.
Yörüngendeki mevsimler bile şaştı,
gülüşüne düşen gölge
biraz dünyanın yüküydü,
biraz güçlü görünme çaban.
“Ruhsuz” dediler.
Oysa sen sadece herkese açmadın içini.
“Ciğersiz” dediler.
Oysa kırılınca sessizleşenlerdendin.
İnsan her yerde konuşmaz.
Her kalabalıkta kendini anlatmaz.
Erdem bağırmaz.
Karakter vitrine çıkmaz.
Bugün insanlık yorgun,
ruhlar pazarda,
değerler tartıda.
Sarrafa versen eksik der,
mücevherci parıltı arar,
sahaf kapağına bakar.
Oysa insan,
ancak kalbiyle anlaşılır.
Ve belki de bütün mesele şuydu:
Sevilmek değil sadece,
olduğun gibi kalabildiğin yerde durabilmek.
Çünkü bazen
bütün şehirler yanlış anlayabilir;
bir kalp doğru anlasın yeter.
Kayıt Tarihi : 23.2.2026 21:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu metin, anlaşılma ihtiyacını değil; olduğu gibi kalabilme cesaretini merkeze alıyor.
Toplumun yüzeysel yargılarına karşı içsel bir vakar savunusu var. “Ruhlar pazarda” ve “değerler tartıda” imgeleriyle çağın yozlaşmasına ince bir eleştiri yapılırken, son bölümde umut tek bir kalbe bağlanıyor.
Sakin ama güçlü, kırılgan ama onurlu bir duruş metni. ??
Tebrikler
TÜM YORUMLAR (1)