Karadeniz’in yetiştirdiği çayı Erzurum’da görmeden ölmek gibi...
Bazı hasretler vardır, tadı başka yerlerde aranmaz, bir yudumluk gecikse, içine dağlar doluverir insanın.
Trabzon’da başlar bir hikâye, yeşilin her tonunu giyinmiş dağlarda, çay toplayan eller kadar yorgun, umutlu gözlerle süzer ufku kadınlar.
Rize’de rüzgâr anlatır bir başka dili, su öyle hızlı akar ki bir derede, her damla özlem olur çarpar kalbine.
Yağmurlar içinden ıslandım geldim
Bir kuru değneye yaslandım geldim
Sıcacık çorbana muhtacım inan
Ölümlerden geçtim uslandım geldim
Üşüdü ellerim üşüdü kalbim
Devamını Oku
Bir kuru değneye yaslandım geldim
Sıcacık çorbana muhtacım inan
Ölümlerden geçtim uslandım geldim
Üşüdü ellerim üşüdü kalbim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta