Kaç defa ah ettim, yüzüm çevirdim
Yine de gün saydım, yıllar devirdim
Bir ömrü tükettim sona getirdim
Sende güzel bir gün görmedim şehir
Soğuğa alıştım kar-buz demedim
Hep rıza gösterdim çok-az demedim
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Merhaba hocam bu şiiri yıllar sonra tekrar okuyup ilk sizden dinlediğim kadar duygulanacağım aklıma gelmezdi.Şiirlerinizden bazılarını okudum gerçekten hepsi çok güzel duygular yüklü.Yüreğinize kaleminize sağlık
Hatırlarmısınız bilmem ama ben Leyla Atar 94-98 Ağrı eğitim Fakültesi Sınf Öğretmenliği bölümünden öğrenciniz.Sizi tekrar görmek güzel.sevgiyle kalın
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta