Taş toprağı altın şehir
Babayi bizden ayırdı
Yaşamı eyledi zehir
Hastayı gözden ayırdı
Temel tumaz oldu taşi
Hep kötüye gitti işi
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Ayırdı ki hemde ne ayırma,,ne örf kaldı ne kültür,,Avrupa desen değil,,Anadolu desen değil,,Bir gariplik var ortada,,Komşuyu tanımaz,kapısını çalmaz olduk,,neymiş büyük şehirdeymişiz,,insan her yerde insan degil mi?Kutlarım canım kardeşim..Yüreğine saglık..Sevgilerimle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta